من امیر عباسی پور هستم، از 19 سال پیش، با عشق و شور، تار و پود موسیقی ایرانی را با دستانم نواخته‌ام و در 7 سال اخیر، این اشتیاق را با اشتراک‌گذاری دانش و تجربه‌ام با هنرجویان، به نسلی دیگر منتقل کرده‌ام. مسیر هنری من، آمیزه‌ای از یادگیری عمیق از اساتید برجسته و تجربه عملی در صحنه‌های گوناگون است.
مسیر یادگیری من با حضور در محضر اساتیدی چون:

سیامک آقایی: برای درک عمیق‌تر ردیف و بداهه‌نوازی
پشنگ کامکار: برای دریافت دانش نسل طلایی موسیقی
پویا سرایی: برای ظرافت‌های نوازندگی و خلاقیت در اجرا
احسان طیبی: برای درک ریتم و اوزان
کامران اناری: برای درک مکتب استاد پایور

این آموخته‌ها، ستون فقرات توانایی‌های نوازندگی و تدریس من را تشکیل می‌دهند.

دستاوردهای اجرایی:

تجربه من فقط به تمرین در خانه محدود نشده است؛ بلکه در صحنه‌های مختلف طنین‌انداز شده است:

اجراهای زنده متعدد: از تکنوازی‌ها تا هم‌نوازی‌ها در قالب گروه‌های موسیقی.
افتخارات جشنواره‌ای: کسب رتبه‌های برتر در جشنواره‌های موسیقی استانی و شهری

همکاری در پروژه‌های هنری: از جمله اجرای زنده موسیقی برای نمایش‌های تئاتر،
ردیف میرزا عبدالله :شناخت عمیق ساختارها و ملودی‌های کلاسیک ایرانی.

ردیف صبا: بررسی و اجرای گوشه‌های متنوع این ردیف مهم.

ردیف عالی: تسلط بر گوشه‌های کمتر شنیده شده و پیچیده.

بداهه‌نوازی در موسیقی ایرانی: توسعه خلاقیت و توانایی خلق آنی موسیقی.

آفرینش و گسترش در موسیقی ایرانی: رویکردهای نوین در آهنگسازی و تنظیم.

دشیفر و تئوری موسیقی: بنیان مستحکم برای درک و تحلیل موسیقی.

در کلاس‌هایم، هدفم فراتر از آموزش نت و تکنیک است. من به دنبال پرورش هنرمندانی خلاق هستم که بتوانند با سنتور سخن بگویند. رویکرد من شامل موارد زیر است:

آموزش گام به گام و اصولی: از مبانی اولیه تا قطعات پیچیده.

تقویت تکنیک نوازندگی: تمرکز بر دقت، سرعت و بیان.

پرورش گوش موسیقایی: تقویت توانایی شنیدن، تشخیص و اجرای صحیح.

آموزش بداهه‌نوازی: تشویق هنرجو به خلق ایده‌های موسیقایی خود.
ایجاد انگیزه و شور: فضایی دوستانه و حمایتی برای یادگیری لذت‌بخش.